Mapa strony
Ciekawe linki
WYNIKI DEBATY ENERGETYCZNEJ
2011-07-07 09:03:58

WYNIKI DEBATY ENERGETYCZNEJ
p.t. „Alternatywa energetyczna dla Polski – wymiar regionalny

na przykładzie województwa warmińsko-mazurskiego”

zorganizowanej przez Instytut na rzecz Ekorozwoju przy współpracy Warmińsko-Mazurskiej Agencji Energetycznej

Olsztyn 17 czerwca 2011 r.

 

Zagadnienia ogólne

 

Dzisiejszą sytuację sektora energetycznego można sprowadzić do następujących stwierdzeń:

  1. niska efektywność energetyczna gospodarki – 2,4 krotnie mniej korzystna niż średnia UE27;
  2. słabo rozwinięty rynek energii zdominowany przez państwowe skonsolidowane korporacje energetyczne;
  3. bardzo słaba dywersyfikacja źródeł i paliw, z nadal dominującą pozycją węgla w produkcji energii elektrycznej przekraczającą 90%;
  4. wysoka emisyjność wynikająca z niskiej efektywności wytwarzania energii elektrycznej (sprawność ok. 36% przy możliwościach sięgających 50%) i dominacji węgla zwłaszcza brunatnego w jej wytwarzaniu – wg Europejskiej Agencji Środowiska sięgająca prawie 1,5 kg CO2eq/EUR PKB;
  5. znaczne zaniedbania w wytwarzaniu, dystrybucji i przesyle zwłaszcza energii elektrycznej objawiające się bardzo przestarzałym majątkiem wytwórczym (40% mocy ma 40 lat lub więcej). Sieci elektroenergetyczne są w złym stanie technicznym oraz ich topologia jest niewłaściwa. Daleko posunięta jest dekapitalizacja i wyniszczenie techniczne, co nie gwarantuje odpowiedniej jakości usług energetycznych na całym obszarze naszego kraju.

 

W związku z tym podstawowe dylematy stojące przed energetyką Polską to:

 

  1. Zapewnienie wystarczającej produkcji energii elektrycznej po roku 2015, kiedy można spodziewać się znacznych deficytów;
  2. Spełnienie wymagań Pakietu energetyczno-klimatycznego do roku 2020 oraz dalszej redukcji gazów cieplarnianych na poziomie 95% do roku 2050;
  3. Doprowadzenie do zapewnienia usług energetycznych na wysokim poziomie na terenie całego kraju;
  4. Wykorzystanie sektora energetycznego do budowania przewagi konkurencyjnej polskiej gospodarki.

Biorąc pod uwagę obecną sytuację oraz wyzwania w perspektywie kilkunastu lat,  jak i do 2050, to polityka energetyczna Polski w wymiarze regionalnym powinna przede wszystkim stawiać na:

  • znaczny wzrost efektywności przede wszystkim w wyniku: zmniejszenia zużycia ciepła, wzrostu efektywności energetycznej i zasadniczej poprawy sprawności wytwarzania oraz przesyłania energii elektrycznej i cieplnej, a także zwiększenia sprawności wykorzystania energii przez odbiorców końcowych.Jednocześnie wzrost efektywności wpływa na tworzenie miejsc pracy, rozwój przedsiębiorczości przy niskich kosztach inwestycyjnych i braku kosztów eksploatacyjnych oraz na znaczny wzrost poparcia społecznego;
  • pobudzenie rozwoju OZE, które oprócz korzyści wynikających z rozwoju energetyki rozproszonej i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, przynosi kolejne nowe miejsca pracy, stymuluje rozwój przedsiębiorczości przy dużym poparciu społecznym;
  • rozwój sieci elektroenergetycznych ze szczególnym uwzględnieniem dostosowania do potrzeb energetyki rozproszonej.

Przyjęcie takiego rozproszonego modelu energetyki oznacza zasadniczą zmianę widzenia relacji jednostka wytwórcza, przesył, dystrybucja i odbiorca. Regionalna strategia rozwoju energetyki rozproszonej w istotny sposób powinna być powiązana z budowaniem efektywnych (w sensie energetycznym) i bazujących na odnawialnych źródłach energii, strukturach przestrzennych, które  można zdefiniować następująco[1]:

  • dom „energetyczny” -istotą jest wykorzystanie ofert przemysłu urządzeń rozproszonej energetyki do zintegrowanego zarządzania na rzecz pokrycia potrzeb obejmujących energię elektryczną, komfort cieplny, transport, a zwłaszcza budowa oddolnego filaru indywidualnego bezpieczeństwa energetycznego); wykorzystanie kolektorów słonecznych w samochodach elektrycznych, ogniwach fotowoltaicznych oraz technologiach „złożonych”;
  • gospodarstwo rolne „energetyczne”- istota to dywersyfikacja produkcji i ryzyka gospodarstwa, utylizacja odpadów, budowa oddolnego filaru indywidualnego bezpieczeństwa energetycznego; wykorzystanie kolektorów słonecznych w mikrobiogazowniach, ogniwach fotowoltaicznych oraz technologiach „złożonych”;
  • gmina wiejska „energetyczna”– istota to wykorzystanie zasobów rolnictwa energetycznego, utylizacja odpadów, budowa oddolnego filaru bezpieczeństwa energetycznego w ramach infrastruktury krytycznej; wykorzystanie kolektorów słonecznych w ogniwach fotowoltaicznych, elektrowniach wodnych ultraniskospadowych oraz technologiach „złożonych”;
  • miasto (osiedle) „energetyczne”– istota to włączenie transportu w obszar energetyki miasta, utylizacja odpadów, budowa oddolnego filaru bezpieczeństwa energetycznego w ramach infrastruktury krytycznej; wykorzystanie kolektorów słonecznych w samochodach elektrycznych, ogniwach fotowoltaicznych oraz technologiach złożonych).

Dokonanie takiej zasadniczej zmiany wymaga istotnego wzmocnienia pozycji i odpowiedzialności władz regionalnych i lokalnych za zaopatrzenie w energię w postaci małych lokalnych hybrydowych, inteligentnych systemów energetycznych.

 







# #
copyright © WMAE
All rigths reserved

Projekt i realizacja  Artneo
Odwiedziny w tym miesiącu: 16572
Odwiedziny ogółem: 1744172